Bu romanı yakın bir arkadaşım okumuş, geçenlerde de bana vermişti. Tam sana göre, okuyunca eminim çok beğeneceksin, demişti. O anda kitabı alıp konusunu okuyunca gerçekten de ilgimi çekti. Eve gelince de hemen okumaya başladım ve hakikatende bir solukta da okuyup bitirdim. Romanın konusunun yanı sıra olayların güçlü tasvirlerle birbirine bağlanışı da beni yazarın anlatım tarzına hayran bıraktı. Öyle ki bazı romanlardaki ana konudan bağımsız uzayıp giden tasvirler beni zaman zaman sıkar, dikkatimin olduğu kadar ilgimin de dağılmasına neden olur diyebilirim. Oysa Koku’yu okurken her paragraf ve cümlesinden aynı derecede okuma lezzeti aldığımı söylemem mümkün.Yani roman gerek konusu ve anlatımıyla bir hayli akıcı, etkileyici ve zaman zaman da şaşırtıcı..Tabi romanı başarılı bir biçimde  Almanca aslından çevirerek Türkçemize kazandıran Tevfik Turan’a da saygılarımı sunmadan geçemeyeceğim.

Sözü fazla uzatmadan gelelim “Koku”nun arka kapağından alıntı yaptığım konusuna:  Olay 18. yüzyıl Fransa’sında geçer; kitabın kahramanı Jean-Baptiste Grenouille ise tüm insani duyumlardan ve duyumlardan yoksun, salt kokulara karşı görülmedik ölçüde duyarlı ve istediği kokuları üretebilmek için cinayet işlemekten kesinlikle çekinmeyen bir katildir. Herkesin ve her şeyin kokusunu almakta, tüm kokuları üretmekte gerçek bir dahi olan Grenouille, kendi kokusunun bulunmadığını, onun bulunduğu yerlerde insanların insan kokusunu alamadıklarını anladığı gün, dünyasını da yitirir. Kendisi için tek çıkar yol, başkalarına onun için sanki insanmış izlenimini verebilecek kokular sürünmektir..

Romanın orijinal adı “Das Parfüm” ve 2006 yapımı olan filmi de var.